Full Tilt Poker Kod Bonusowy: POKERPROFI

Omaha jest coraz popularniejszą odmianą pokera typu hold'em, głównie dzięki wielu możliwym kombinacjom układów. Rozgrywkę w Omaha każdy z graczy rozpoczyna nie z dwoma, a z czterema zakrytymi kartami.

W trybie online i poker-roomach cegła i zaprawa zasady gry w pokera Omaha są takie same. Jak w większości z odmian pokera, w pokera Omaha gra się za pomocą standardowej talii 52 kart. W grach online zazwyczaj Omaha jest rozgrywana między 9 lub 10 graczami.

Blindy

Każdy gracz w pokerze Omaha rozpoczyna od dwóch blindów. Blindy to wstępne zakłady dokładane do puli przez graczy przed rozdaniem kart w celu wywołania akcji. Jeśli nie byłoby nic do wygrania, pierwszy gracz podejmujący decyzję nie miałby o co obstawiać. Pozycja rozdającego jest wskazywana przez biały krążek z literą D nazywany przyciskiem rozdającego lub po prostu przyciskiem. Jest to pozycja, z której rozdający będzie rozdawał kary, w przypadku gdy jest on jednym z graczy. Przed rozdaniem kart, gracz siedzący po lewej stronie przycisku wnosi liczbę żetonów równą (zazwyczaj) połowie rozmiaru minimalnego zakładu dla danej gry. Gracz znajdujący się z lewej strony tego gracza dokłada żetony, aby wyrównać do minimalnego zakładu, jeśli chce grać dalej.

Na przykład w grze z limitem 2$/4$, mały blind to 1$ a duży 2$.

Dołączanie

Przy dołączeniu do stołu należy poczekać, aż nadejdzie pora obstawienia dużego blinda dla zajmowanej pozycji. Ma to miejsce w zwyczajny sposób, ponieważ przycisk przesuwa się o jedną pozycję w lewą stronę (zgodnie z ruchem wskazówek zegara) po każdym rozdaniu. Aby natychmiast wziąć udział w grze, można także dołożyć żetony dla blinda o wartości dużego blinda. W przypadku dołożenia żetonów gracz natychmiast dołącza do gry i kolejnych rozdań.

Każdy gracz musi dołożyć do puli zarówno małego, jak i dużego blinda raz w ciągu każdej rundy. Jeśli gracz opuści blinda w rundzie, musi on czekać na jego kolej obstawiania dużego blinda lub dołożyć oba pominięte blindy. Robi się to za jednym razem. Kwota równa dużemu blindowi jest częścią zakładu. (Bierze udział w grze). Kwota równa małemu blindowi staje się częścią puli i nie jest częścią zakładu gracza. Na przykład w grze z limitem 2$/4$, jeżeli gracz ominie zakład w ciemno i nie czeka na dużego blinda, aby wrócić do gry powinien włożyć 3$ do puli. 2$ byłyby uważane za część zakładu gracza, kiedy przychodzi jego kolej działania w trakcie pierwszej rundy, a 1$ będzie należało do puli do wygrania dla ostatecznego zwycięzcy puli.

Pierwsza runda

małym blindem. Te cztery karty początkowe są nazywane kartami własnymi. Na ekranie monitora gracz widzi karty odkryte, ale nie ma się o co martwić — tylko on może je widzieć. Karty własne innych graczy wyświetlane są na ekranie tylnymi stronami. Każdy gracz widzi karty przeciwników w ten sposób poza własnymi.

Każdy gracz zaczyna z czterema kartami własnymi zamiast dwóch (w niektórych poker-roomach cegła i zaprawa spotyka się odmiany z pięcioma czy sześcioma kartami własnymi, ale nie są one spotykane online). Następnie rozdający umieszcza pięć odkrytych kart na środku stołu. Te karty wspólne stanowią część układu każdego z graczy, tak więc gracz ma dostęp do dziewięciu kart. Różnica między Omaha a hold'em polega na tym, że każdy gracz układa pięciokartowy układ przy wykorzystaniu tylko swoich dwóch (nie więcej, nie mniej, musi być ich dokładnie dwie) kart własnych razem z wyłącznie trzema (nie więcej, nie mniej, musi być ich dokładnie trzy) z pięciu kart wspólnych. Możliwych jest dużo więcej kombinacji wygrywających niż w grze typu hold'em. W hold'em jest tylko jedna dwukartowa kombinacja otwierająca; w pokerze Omaha jest ich sześć.

Nawet jeśli gracz nie ma doświadczenia w pokerze Omaha, nie musi się obawiać o ocenianie najlepszych kart; oprogramowanie automatycznie wybierze pięć najlepszych kart w czasie porównywania układów.

Na przykład jeżeli w zakrytych kartach gracz ma trzy asy, a na stole leży kolejny as – układem nie będzie kareta asów. Jeżeli w kartach wspólnych znalazłaby się para, najlepszym układem byłby full na asach. Jeżeli czwartą karta byłby król, a karty wspólne miałyby układ A D W 10 9 w trzech różnych kolorach, najlepszym układem byłby strit na asie – najwyższy nut z takiego flopa. Został on utworzony z kombinacji A K z kart własnych gracza i D W 10 z kart wspólnych. (Istnieje jednak możliwość podziału puli. Każdy z graczy posiadających K Q, K J, lub K 10 wśród własnych kart, także będzie mógł utworzyć strita na asie). Więcej na temat możliwych kombinacji i tego, który układ wygrywa znajduje się w części Rangi układu.

Omaha, podobnie jak inne odmiany pokera, polega na obstawianiu. Omaha składa się z czterech rund licytacji. Rozmiary zakładów zależą od struktury gry, gdzie w przypadku pokera Omaha są trzy możliwości:

gra z limitem

gra z limitem puli

gra bez limitu

Zakłady w pierwszej rundzie zaczynają się zawsze od gracza znajdującego się z lewej strony dużego blinda. Pozycja ta nazywana jest czasem under the gun. Na powyższym rysunku gracz jest w pozycji under the gun. Jako pierwsza osoba ma on trzy możliwości. Może:

spasować

otworzyć za minimalną stawkę (limp)

otworzyć z podbiciem

Wybór dokonywany jest przez kliknięcie w oknie dialogowym. Gdy gracz spasuje w dowolnym momencie jego karty są usuwane ze stołu i przestają być wyświetlane na ekranie. Nie gra on do następnego rozdania i traci pieniądze w puli. Jeśli gracz spasuje, następna osoba ma te same trzy możliwości. Jeśli wszyscy spasują, w tym osoba z małym blindem, pula trafia do osoby, która obstawiła duży blind i zaczyna się kolejne rozdanie.

Jeśli gracz lub inna osoba ukończy zakład, każdy kolejny gracz ma trzy możliwości:

spasować

sprawdzić, czyli wyrównać poprzedni zakład

podbić, czyli zwiększyć dany zakład

Każdy gracz podczas tury ma takie same trzy możliwości działania. W przypadku podbicia każdy gracz, który chce kontynuować grę, musi sprawdzić dotychczasowy zakład lub podbić stawkę. W dowolnej jednej rundzie zakładów, może być maksymalnie jeden zakład i trzy podniesienia. Gdy nadejdzie kolej obstawiania (zwane także akcją) osób z blindami, mają one takie same możliwości. Gracze mają jednak już żetony w puli, które liczą się do ich zakładu. Jeśli na przykład w grze z limitem 2$/4$ gracz otworzył za 2$, a dwóch graczy podbiło, całkowity zakład wynosi 6$. Osoba z małym blindem może spasować. Może także sprawdzić, dodając 5$ do puli. (Gracz ma już obstawiony 1$). Może również podbić, dodając 7$ do puli. Podbicie to zakończy zakłady tej rundy, czyli spowoduje osiągnięcie maksimum. (Gry z limitem puli i bez limitu nie mają ograniczonej liczby zakładów).


Podobnie osoba z dużym blindem, która dołożyła już 2$ do puli, wykonuje akcję za 2$ mniej. Jeżeli nie było podbicia, gdy zakłady docierają do osoby z dużym blindem w grze z zakładami w ciemno, gracz ten ma tak zwaną opcję. Może optować za podbiciem: w takim przypadku każdy aktywny gracz w turze może sprawdzić podbicie, ponownie podbić lub spasować. Duży blind może również nie podbijać, co oznacza koniec obstawiania zakładów w danej turze. Osoba z dużym blindem w tej sytuacji jest określana żargonowym terminem aktywnego blinda.

Flop

Po wyrównaniu zakładów pierwszej rundy, gdy każdy gracz miał możliwość spasowania lub wyrównania wartości zakładu, rozdający rozdaje na środek stołu trzy karty odkryte. Te trzy karty wspólne noszą miano flop.

Odbywa się druga runda zakładów. W tej rundzie obstawianie zaczyna się od pierwszego aktywnego gracza (który nadal bierze udział w grze) z lewej strony przycisku. Jeśli w pierwszej rundzie sprawdził gracz z małym blindem, to on rozpoczyna obstawianie, nawet jeśli jest przedostatnim graczem. Tylko w pierwszej rundzie (czasem nazywana jako preflop) obstawianie zaczyna się od innego gracza. We wszystkich rundach po pierwszej pierwszy gracz ma dwie możliwości:

* czekać, czyli nie stawiać żadnego zakładu * wnieść zakład w wysokości określonego dla danej rundy limitu Jeśli nikt nie wykona zakładu, każdy gracz ma te same możliwości w rundzie. Brak zakładu może występować w każdej rundzie poza pierwszą. Brak zakładu w rundzie jest nazywany fazą czekania.

Jeśli którykolwiek gracz obstawi, każdy kolejny gracz ma trzy możliwości:

*może spasować * sprawdzić, czyli postawić aktualną stawkę zakładu * podbić, czyli podnieść wysokość postawionego zakładu

Czekający gracz zachowuje swoje karty. Jeśli dowolny kolejny gracz obstawi, czekający gracz ma powyższe trzy możliwości. Działanie typu sprawdzanie w celu podbicia po obstawieniu przez innego gracza jest znane jako taktyka czekać-podbić. Jeśli gracz wybierze opcję czekania, aby następnie podbić, ryzykuje on, że nikt w tej rundzie nie obstawi.

Turn

Po wyrównaniu zakładów drugiej rundy, gdy każdy gracz miał możliwość czekania lub wyrównania wartości zakładu, rozdający umieszcza kolejną odkrytą kartę na środku stołu. Ta czwarta z kart wspólnych nazywana jest turn.

Odbywa się trzecia runda zakładów. Ponownie obstawianie rozpoczyna się od pierwszego aktywnego gracza z lewej strony przycisku. Zakłady przebiegają w taki sam sposób, jak miało to miejsce w drugiej rundzie. W grze z limitem trzecia i czwarta runda zakładów zazwyczaj przebiega przy dwukrotnej wartości zakładów pierwszych dwóch rund.

River

Po wyrównaniu zakładów trzeciej rundy rozdający umieszcza na środku stołu ostatnią, piątą kartę odkrytą. Ta ostatnia karta wspólna nazywa się river.

Rozpoczyna się czwarta i ostatnia zarazem runda zakładów. Ponownie obstawianie rozpoczyna się od pierwszego aktywnego gracza z lewej strony przycisku. Zakłady odbywają się tak samo jak w poprzednich dwóch rundach.

Showdown

Po wyrównaniu zakładów czwartej rundy następuje zakończenie obstawiania i rozpoczyna się faza showdown. Pozostający w grze aktywni gracze odkrywają swoje karty – zwycięzcą jest osoba, która ma najlepszy układ pięciu kart, utworzony z kombinacji dwóch spośród czterech kart własnych oraz trzech wspólnych. Oprogramowanie określa wygrywający układ i przydziela pulę.

Gracze nie pokazują swoich kart jednocześnie. Faza showdown ma określoną kolejność.

Oprogramowanie najpierw odkrywa karty pierwszego obstawiającego gracza lub ostatniego gracza, który podbił zakład w dowolnej rundzie. (Jeśli w fazie river nie było zakładu, w fazie showdown zostaną najpierw odkryte karty pierwszego gracza, który obstawiał lub ostatniego gracza, który podbił w fazie turn itd.). Jeśli kolejny aktywny gracz ma lepszy układ niż aktualnie odkryty (lub jest on równy), oprogramowanie odkryje karty tego gracza. W sytuacji gdy kolejny gracz nie ma lepszego układu, oprogramowanie da mu możliwość wyboru. Może on pokazać swoje karty, jeśli tego chce, lub je odłożyć (odrzucenie). Oprogramowanie traktuje wszystkich aktywnych w rundzie graczy jednakowo, odsłaniając układy wyższe lub równe poprzednio odkrytym lub dając graczowi wybór między odsłonięciem albo odrzuceniem kart i przekazując pulę zwycięzcy.

Nie należy obawiać się nieodpowiedniego odczytania wartości kart i przypadkowego odrzucenia zwycięzcy. Jeśli zakłady były sprawdzane do końca, oprogramowanie przydziela połowy puli wygrywającym układom i przedstawia ich wartość w oknie czatu. Na przykład gracz koncentruje się tak bardzo na ułożeniu koloru, że nie dostrzega faktu posiadania strita. Oprogramowanie zapewnia wygraną, jeśli układ gracza jest najlepszym układem w fazie showdown.

Jeśli zakłady nie zostaną wyrównane w rundzie finałowej, gdy żaden z graczy nie sprawdzi podbitego zakładu, nie dochodzi do fazy showdown, a oprogramowanie przydziela pulę podbijającemu graczowi. Tak samo dzieje się w przypadku wszystkich poprzednich rund. Jeśli zdarzy się to we wcześniejszej rundzie, karty nie są dalej rozdawane, ponieważ partia zostaje zakończona.

Czasem gracz obstawia wszystkie żetony przed zakończeniem obstawiania. W tym przypadku tworzona jest co najmniej jedna pula dodatkowa, a oprogramowanie przydziela odpowiednio pulę główną i dodatkową. Gdy gracz obstawi za wszystko, może następnie pojawić się zakład, który nie zostanie sprawdzony, ale mimo to występuje faza showdown.

Gracze często nie pokazują układów przegrywających. Gracz może jednak zobaczyć wszystkie karty, które brały udział w grze w fazie showdown, nawet jeśli nie zostały one pokazane. Kliknij przycisk LAST HAND, aby wyświetlić nowe okno przedstawiające ostatni układ i pozostałe karty aktywne. Możesz w tym oknie także zobaczyć dowolny z poprzednich układów (do ostatnich 50 w bieżącej sesji).