Full Tilt Poker Kod Bonusowy: POKERPROFI

Texas Hold'em

Texas Hold'em — lub po prostu Hold'em, pod jaką nazwą jest znany wśród graczy — jest prawdopodobnie najbardziej znaną i popularną odmianą pokera. Popularność ta powstała po ostatnim gwałtownym wzroście zainteresowania grami pokerowymi. Publiczność została zelektryzowana nagłośnionymi przez telewizję rozgrywkami World Poker Tour, relacjami z World Series of Poker, turniejów oraz innych wydarzeń z udziałem znakomitości pokerowego świata. Gracze internetowi potrafili zamienić wkłady buy-in w wielkości 25$ na milionowe wygrane – w ten sposób wzrosła popularność gier online. W tych wszystkich wydarzeniach najistotniejszą rolę odgrywał poker Hold'em.

W trybie online i poker-roomach cegła i zaprawa (b&m) zasady gry w pokera Hold'em są takie same. Jak w większości z odmian pokera, w pokera Hold'em gra się za pomocą standardowej talii 52 kart. Hold'em toczy się zazwyczaj przy 9- lub 10-osobowym stole.

Blindy

Każde rozdanie w Hold'em zaczyna się od dwóch zakładów w ciemno. Blindy to wstępne zakłady dokładane do puli przez graczy przed rozdaniem kart w celu wywołania akcji. Jeśli nie byłoby nic do wygrania, pierwszy gracz podejmujący decyzję nie miałby o co obstawiać. Pozycja rozdającego jest wskazywana przez biały krążek z literą D nazywany przyciskiem rozdającego lub po prostu przyciskiem. Jest to pozycja, z której rozdający będzie rozdawał kary, w przypadku gdy jest on jednym z graczy. Przed rozdaniem kart, gracz siedzący po lewej stronie przycisku wnosi liczbę żetonów równą (zazwyczaj) połowie rozmiaru minimalnego zakładu dla danej gry. Gracz znajdujący się z lewej strony tego gracza dokłada żetony, aby wyrównać do minimalnego zakładu, jeśli chce grać dalej.

Na przykład w grze z limitem 2$/4$, mały blind to 1$ a duży 2$.

Dołączanie

Przy dołączeniu do stołu należy poczekać, aż nadejdzie pora obstawienia dużego blinda dla zajmowanej pozycji. Ma to miejsce w zwyczajny sposób, ponieważ przycisk przesuwa się o jedną pozycję w lewą stronę (zgodnie z ruchem wskazówek zegara) po każdym rozdaniu. Aby natychmiast wziąć udział w grze, można także dołożyć żetony dla blinda o wartości dużego blinda. W przypadku dołożenia żetonów gracz natychmiast dołącza do gry i kolejnych rozdań.

Każdy gracz musi dołożyć do puli zarówno małego, jak i dużego blinda raz w ciągu każdej rundy. Jeśli gracz opuści blinda w rundzie, musi on czekać na jego kolej obstawiania dużego blinda lub dołożyć oba pominięte blindy. Robi się to za jednym razem. Kwota równa dużemu blindowi jest częścią zakładu. (Bierze udział w grze). Kwota równa małemu blindowi staje się częścią puli i nie jest częścią zakładu gracza. Na przykład w grze z limitem 2$/4$, jeżeli gracz ominie zakład w ciemno i nie czeka na dużego blinda, aby wrócić do gry powinien włożyć 3$ do puli. 2$ byłyby uważane za część zakładu gracza, kiedy przychodzi jego kolej działania w trakcie pierwszej rundy, a 1$ będzie należało do puli do wygrania dla ostatecznego zwycięzcy puli.

Pierwsza runda

Po dołożeniu blindów rozdający rozdziela pojedynczo zakryte karty, zaczynając od gracza z małym blindem. Te dwie karty początkowe są nazywane kartami własnymi. Na ekranie monitora gracz widzi karty odkryte, ale nie ma się o co martwić — tylko on może je widzieć. Karty własne innych graczy wyświetlane są na ekranie tylnymi stronami. Każdy gracz widzi karty przeciwników w ten sposób poza własnymi.

Każdy z graczy rozpoczyna rozgrywkę, z dwiema kartami. Następnie rozdający wykłada na środek stołu pięć odkrytych kart. Te karty wspólne stanowią część układu każdego z graczy, tak więc gracz ma dostęp do siedmiu kart. Każdy z uczestników rozgrywki stara się utworzyć najlepszy układ pięciokartowy z siedmiu dostępnych kart. Odkąd układ pokera składa się dokładnie z pięciu kart, w grze uczestniczy właśnie taka liczba, z dostępnych siedmiu kart . Nawet jeśli gracz nie ma doświadczenia w pokerze Hold'em, nie musi się obawiać o ocenianie najlepszych kart; oprogramowanie automatycznie wybierze pięć najlepszych kart w czasie porównywania układów.

W pokerze Hold'em,, tak jak w każdym innym, chodzi o obstawianie. Hold'em składa się z czterech rund obstawiania. Rozmiary zakładów zależą od struktury gry, gdzie w przypadku pokera Hold'em są trzy możliwości:

gra z limitem

gra z limitem puli

gra bez limitu

Zakłady w pierwszej rundzie zaczynają się zawsze od gracza znajdującego się z lewej strony dużego blinda. Pozycja ta nazywana jest czasem under the gun. Na powyższym rysunku gracz jest w pozycji under the gun. Jako pierwsza osoba ma on trzy możliwości. Może:

spasować

otworzyć za minimalną stawkę (limp)

otworzyć z podbiciem

Wybór dokonywany jest przez kliknięcie w oknie dialogowym. Gdy gracz spasuje w dowolnym momencie jego karty są usuwane ze stołu i przestają być wyświetlane na ekranie. Nie gra on do następnego rozdania i traci pieniądze w puli. Jeśli gracz spasuje, następna osoba ma te same trzy możliwości. Jeśli wszyscy spasują, w tym osoba z małym blindem, pula trafia do osoby, która obstawiła duży blind i zaczyna się kolejne rozdanie.

Jeśli gracz lub inna osoba ukończy zakład, każdy kolejny gracz ma trzy możliwości:

spasować

sprawdzić, czyli wyrównać poprzedni zakład

podbić, czyli zwiększyć dany zakład

Każdy gracz podczas tury ma takie same trzy możliwości działania. W przypadku podbicia każdy gracz, który chce kontynuować grę, musi sprawdzić dotychczasowy zakład lub podbić stawkę. W dowolnej jednej rundzie zakładów, może być maksymalnie jeden zakład i trzy podniesienia. Gdy nadejdzie kolej obstawiania (zwane także akcją) osób z blindami, mają one takie same możliwości. Gracze mają jednak już żetony w puli, które liczą się do ich zakładu. Jeśli na przykład w grze z limitem 2$/4$ gracz otworzył za 2$, a dwóch graczy podbiło, całkowity zakład wynosi 6$. Osoba z małym blindem może spasować. Może także sprawdzić, dodając 5$ do puli. (Gracz ma już obstawiony 1$). Może również podbić, dodając 7$ do puli. Podbicie to zakończy zakłady tej rundy, czyli spowoduje osiągnięcie maksimum. (Gry z limitem puli i bez limitu nie mają ograniczonej liczby zakładów).

Podobnie osoba z dużym blindem, która dołożyła już 2$ do puli, wykonuje akcję za 2$ mniej. Jeżeli nie było podbicia, gdy zakłady docierają do osoby z dużym blindem w grze z zakładami w ciemno, gracz ten ma tak zwaną opcję. Może optować za podbiciem: w takim przypadku każdy aktywny gracz w turze może sprawdzić podbicie, ponownie podbić lub spasować. Duży blind może również nie podbijać, co oznacza koniec obstawiania zakładów w danej turze. Osoba z dużym blindem w tej sytuacji jest określana żargonowym terminem aktywnego blinda.

Flop

Po wyrównaniu zakładów rundy, gdy każdy gracz miał możliwość spasowania lub wyrównania wartości zakładu, rozdający rozdaje na środek stołu trzy karty odkryte. Te trzy karty wspólne noszą miano flop.

Odbywa się druga runda zakładów. W tej rundzie obstawianie zaczyna się od pierwszego aktywnego gracza (który nadal bierze udział w grze) z lewej strony przycisku. Jeśli w pierwszej rundzie sprawdził gracz z małym blindem, to on rozpoczyna obstawianie, nawet jeśli jest przedostatnim graczem. Tylko w pierwszej rundzie (czasem nazywana jako preflop) obstawianie zaczyna się od innego gracza. We wszystkich rundach po pierwszej pierwszy gracz ma dwie możliwości:

czekać, czyli nie wykonać zakładu

obstawić, czyli wykonać zakład w wysokości odpowiedniej dla rundy

Jeśli nikt nie wykona zakładu, każdy gracz ma te same możliwości w rundzie. Brak zakładu może występować w każdej rundzie poza pierwszą. Brak zakładu w rundzie jest nazywany fazą czekania.

Jeśli którykolwiek gracz obstawi, każdy kolejny gracz ma trzy możliwości:

spasować

sprawdzić, czyli wyrównać poprzedni zakład

podbić, czyli zwiększyć dany zakład

Czekający gracz zachowuje swoje karty. Jeśli dowolny kolejny gracz obstawi, czekający gracz ma powyższe trzy możliwości. Działanie typu sprawdzanie w celu podbicia po obstawieniu przez innego gracza jest znane jako taktyka czekać-podbić. Jeśli gracz wybierze opcję czekania, aby następnie podbić, ryzykuje on, że nikt w tej rundzie nie obstawi.

Turn

Po wyrównaniu zakładów drugiej rundy, gdy każdy gracz miał możliwość czekania lub wyrównania wartości zakładu, rozdający umieszcza kolejną odkrytą kartę na środku stołu. Ta czwarta z kart wspólnych nazywana jest turn.

Odbywa się trzecia runda zakładów. Ponownie obstawianie rozpoczyna się od pierwszego aktywnego gracza z lewej strony przycisku. Zakłady przebiegają w taki sam sposób, jak miało to miejsce w drugiej rundzie. W grze z limitem trzecia i czwarta runda zakładów zazwyczaj przebiega przy dwukrotnej wartości zakładów pierwszych dwóch rund.

River

Po wyrównaniu zakładów trzeciej rundy rozdający umieszcza na środku stołu ostatnią, piątą kartę odkrytą. Ta ostatnia karta wspólna nazywa się river.

Rozpoczyna się czwarta i ostatnia zarazem runda zakładów. Ponownie obstawianie rozpoczyna się od pierwszego aktywnego gracza z lewej strony przycisku. Zakłady odbywają się tak samo jak w poprzednich dwóch rundach.

Showdown

Po wyrównaniu zakładów czwartej rundy następuje zakończenie obstawiania i rozpoczyna się faza showdown. Pozostający w grze aktywni gracze, odkrywają swoje karty – zwycięzcą jest osoba, która ma najlepszy układ pięciu kart utworzony z kombinacji dwóch kart własnych oraz kart wspólnych. Właściciel zwycięskiego układu otrzymuje całą pulę.

Gracze nie pokazują swoich kart jednocześnie. Faza showdown ma określoną kolejność.

Oprogramowanie najpierw odkrywa karty pierwszego obstawiającego gracza lub ostatniego gracza, który podbił zakład w dowolnej rundzie. (Jeśli w fazie river nie było zakładu, w fazie showdown zostaną najpierw odkryte karty pierwszego gracza, który obstawiał lub ostatniego gracza, który podbił w fazie turn itd.). Jeśli kolejny aktywny gracz ma lepszy układ niż aktualnie odkryty (lub jest on równy), oprogramowanie odkryje karty tego gracza. W sytuacji gdy kolejny gracz nie ma lepszego układu, oprogramowanie da mu możliwość wyboru. Może on pokazać swoje karty, jeśli tego chce, lub je odłożyć (odrzucenie). Oprogramowanie traktuje wszystkich aktywnych w rundzie graczy jednakowo, odsłaniając układy wyższe lub równe poprzednio odkrytym lub dając graczowi wybór między odsłonięciem albo odrzuceniem kart i przekazując pulę zwycięzcy.

Nie należy obawiać się nieodpowiedniego odczytania wartości kart i przypadkowego odrzucenia zwycięzcy. Jeśli zakłady były sprawdzane do końca, oprogramowanie przydziela połowy puli wygrywającym układom i przedstawia ich wartość w oknie czatu. Na przykład gracz koncentruje się tak bardzo na ułożeniu koloru, że nie dostrzega faktu posiadania strita. Oprogramowanie zapewnia wygraną, jeśli układ gracza jest najlepszym układem w fazie showdown.

Jeśli zakłady nie zostaną wyrównane w rundzie finałowej, gdy żaden z graczy nie sprawdzi podbitego zakładu, nie dochodzi do fazy showdown, a oprogramowanie przydziela pulę podbijającemu graczowi. Tak samo dzieje się w przypadku wszystkich poprzednich rund. Jeśli zdarzy się to we wcześniejszej rundzie, karty nie są dalej rozdawane, ponieważ partia zostaje zakończona.

Czasem gracz obstawia wszystkie żetony przed zakończeniem obstawiania. W tym przypadku tworzona jest co najmniej jedna pula dodatkowa, a oprogramowanie przydziela odpowiednio pulę główną i dodatkową. Gdy gracz obstawi za wszystko, może następnie pojawić się zakład, który nie zostanie sprawdzony, ale mimo to występuje faza showdown.

Gracze często nie pokazują układów przegrywających. Gracz może jednak zobaczyć wszystkie karty, które brały udział w grze w fazie showdown, nawet jeśli nie zostały one pokazane. Kliknij przycisk LAST HAND, aby wyświetlić nowe okno przedstawiające ostatni układ i pozostałe karty aktywne. Możesz w tym oknie także zobaczyć dowolny z poprzednich układów (do ostatnich 50 w bieżącej sesji).

W tworzeniu zwycięskiego pięciokartowego układu czasami udział biorą obydwie karty własne. Czasem jednak gracz wykorzystuje tylko jedną. Dużo rzadziej zdarza się, aby gracze w ogóle nie korzystali ze swoich kart. w takim przypadku, stół zawiera pewne kombinacje lepsze niż dowolny układ złożony z kart własnych gracza. Taki zabieg nazywany jest graniem wspólnymi kartami. Kiedy wszyscy gracze grają wspólnymi kartami, pula dzielona jest równo między wszystkich graczy pozostających w układzie na tym etapie. Na przykład ze stritem na asie z czterech różnych kolorów na stole, stworzenie kombinacji pięciu kart lepszej niż strit na asie byłoby niemożliwe dla któregokolwiek z graczy. Jeżeli pozostałoby trzech graczy, oprogramowanie podzieliłoby pulę równo między nimi.